Yine yagmurlu bir bayram sabahi Bulutlar sanami agliyor Anne Neden gündüzlerim böyle karanlik Icime hüzünler yagiyor Anne Kac bayram gecti öpemedim elini Sevdigin cicekleri getiremedim Kurudu menekselerin, büyütemedim Anne Büyütemedim hasretinden gayri hic bir sanciyi Aciyi dindiremedim Anne, atesi söndüremedim Bu bayramda gelemedim...
Bu bayram da gelemedim, öpemedim elini Oysa ellerin her seyimdi, ekmegimdi ellerin Bilsen nasil özledim hüzün rengi gözlerini Seni özledim Anne, sesinin nefesini Sabahlari recel sürmeni ekmegime, cayimi demlemeni “Üsüdünmü, hastamisin” demeni özledim Anne Pencerede beklemeni Cosku dolu bir bayram sabahi gülerek kapiyi acmani Sarip sarmalamani özledim Anne Kizmalarin ardindan bagislayan yanlarini Affetmeni özledim Anne Affet beni, bu bayramda gelemedim…
Yine yagmurlu bir bayram sabahi Simdi senden cok uzaktayim Gözyaslarim söndürmüyor hasreti Yanmaktayim Anne kanamaktayim Dört yanim karanlik, dört yanim duvar Sonradan kormus ayrilik, yeni anlamaktayim Bu bayramda gelemedim Anne, cok uzaktayim…
Bu bayramda gelemedim, öpemedim elini Yüzüne yüz süremedim Cigerler dolusu kokunu cekemedim icime Sensizlik türküsü dolandi dilime Söyleyemedim Anne söyleyemedim Anam, Anam, Anam diyemedim Ah Anne ah, öyle özledimki Sizlar burnumun diregi bilemezsin Bilemezsin Anne göremezsin Anasizlik en büyük yalnizlikmis Soguk duvarlar ardinda aglamalarimsin Dert ortagimsin yanimda olamasan da Bitmeyen bir hasret, dinmeyen bir sizisin icimde Bilsen nasil özledim…
Hasta yatagimda sicak corbani özledim Anne Basucumda ilac olmani Atesime bakmani özledim Battaniyelere sarmani Hersey bir tarafa dualarini özledim dualarini Sen Anasin Anne aglarsin, beni anlarsin Hakkini helal et Bu bayramda gelemedim…
Can Dedim Sırtında bir eski hırka, ellerinde nasır, Bir can geldi gurbet elden, yüzünde kahır. Can dedim, canan dedi, Dost dedim, dostum dedi, Kal dedim, kalmam dedi, Kalmam dedi, kalmam dedi. Yar dedim, yaren dedi, Sev dedim, sevmem dedi, Gül dedim, gülmem dedi Gayrı gülmem, gülmem dedi. Sözünde bir dertli türkü, gözlerinde hüzün, Bir dost geldi gurbet elden, özünde özüm.
Sustum! Ne kadar susulacaksa o kadar sustum! kendimle konuşuyorum şimdi yalnız... yalnız yüreğimle dokunuyorum sesime kimse duymuyor...
Sustum! Bin ah sürüp dudaklarıma ne kadar susulacaksa o kadar sustum! sustu benimle deniz, sustu deli dalgalar, sustu martılar... umutlarımı sarıp rüzgarlara uzaklara savuruyorum her gece yıldız yapıp serpiyorum gökyüzüne kimse görmüyor...
Sustum! Tam acılarımı haykıracaktım ki, sustum ne kadar susulacaksa o kadar sustum! bir çığlık kanıyor demedim, en derininde yüreğimin... içimdeki volkanları boğarak sustum! açmadım kimselere yüreğimi hançeri sadece kendime sapladım sapladım ve sustum! hüznü yüzümde, acıları gözlerimde topladım sustum!.. Sustum! sustu dudağımdaki şarkı, gözlerimdeki şiir yaraları yalayan rüzgar sokaklarında kahrolduğum şehir gözlerim konuşuyor yalnız!
Saçı ağarmış hayaller nemli kirpiklerle bulutlandığında gözlerim gökte şimşek olup çakıyorum kimse görmüyor...
Sustum! tuz basıp yaralarıma! ne kadar susulacaksa o kadar sustum! içinde volkanlar taşıyan bir derviş gibi yaslanıp yalnızlığın duvarına gül döküp kalabalıklara her gece kimsesiz geziyorum gönül ülkemi kimse bilmiyor...
Sustum! tam sevdiğimi haykıracaktım ki, sustum sustu benimle gök, sustu dağ, sustu toprak acılar konuşuyor şimdi yalnız yaralı gönlümün sızıları konuşuyor tutup öldürüyorum içimdeki sevdaları bir bir atıyorum uçurumlardan kimse görmüyor
Ne zaman dudaklarından öpmeye kalksam hayatı saçlarını koklasam rüzgarların içimde incecik bir sevgi ürperiyor sarı hüzünler dökülüyor gönül bahçeme gelmiyor beklediğim bahar yaralar merhem tutmuyor gözyaşı olup dökülüyorum kaldırımlara kimse silmiyor yağmur dinmiyor sevdiğim bilmiyor
Sustum! sustu benimle sarı sabır, sustu hasret, sustu zaman yalnız gözlerimle dokunuyorum hayata kimse duymuyor
Sustum! İçimde dalgalar kabardıkça volkanlar gibi sustum sustu dudağımdaki şiir gözlerimdeki nehir gönlümdeki yara bulutlar haykırdı isyanımı şimşekler haykırdı sadece ben duydum sadece ben
Ey beşiğini sallayıp boğduğum hayat ey kucağımda büyütüp öldürdüğüm sevgi yaralar merhem tutmuyor geceler avutmuyor ben sustum acılarım konuşuyor yalnız yaralı gönlümün sızıları konuşuyor
Ben sustum! susmuyor yüreğimi kavuran kasırga pencereme vuran yağmur damlaları susmuyor dışarda inleyen rüzgar yıldızlar küs ay üzgün yağmur dinmiyor içimde binlerce şiir kanıyor her gece kimse bilmiyor kimse duymuyor sustum! sustu benimle sarı sabır, sustu hasret, sustu hayat, sustu zaman acılar konuşuyor yalnız acılarım konuşuyor kimse duymuyor... duymuyor... duymuyor..
